Van 23 t/m 27 maart is de Week van het Geld. Dit jaar gaat het over het thema geldsprookjes: overtuigingen over geld die vaak anders uitpakken dan ze lijken. Tijdens deze week verzorgen verschillende Syncasso-collega’s geldlessen voor leerlingen op basisscholen en in het middelbaar onderwijs. Daarnaast delen we ons boek Geen saldo uit om het gesprek over geld en financiële keuzes verder op gang te brengen.

Onze partner Geldfit ondersteunt deze week met onder andere TikTok-video’s en praktische toolkits die jongeren helpen kritisch te kijken naar online geldadviezen en informatie. Zo dragen we samen bij aan het eerder herkennen en voorkomen van geldproblemen.

Als incasso- en gerechtsdeurwaardersorganisatie spreken wij dagelijks mensen met geldzorgen. Juist daarom vinden we het belangrijk om jongeren vroeg bewust te maken van omgaan met geld en de gevolgen van financiële keuzes. Door samen te werken kunnen we jongeren beter ondersteunen en financiële problemen voorkomen.

Deze maand maken we kennis met Nanda Bicker: vier jaar bij Syncasso, maar al meer dan een kwart eeuw actief in de deurwaardersbranche. Ze vertelt over haar carrière, haar drive als teamleider én de dingen die haar buiten het werk blij maken.

Hoe lang werk je bij Syncasso en hoe ben je hier terecht gekomen?

“Ik werk nu vier jaar bij Syncasso. Dat is nog relatief kort, maar ik werk al zo’n 26 jaar in de deurwaardersbranche. Via via kwam ik in contact met Syncasso en niet veel later volgde een uitnodiging voor een kennismakingsgesprek. Zo ben ik gestart als teamleider bij het Utility-team. Na bijna tweeënhalf jaar maakte ik de overstap naar het zorgverzekerings-team, waar ik nu leiding geef.”

Waarom heb je destijds voor deze branche gekozen?

“Dat is toevallig zo gelopen. Ik was negentien en zag een advertentie voor een incassomedewerker in een papieren krant en dacht: ‘Dat lijkt me interessant.’ Zo ben ik begonnen, en het bleek perfect te passen. De combinatie van het juridische aspect en het contact met mensen vind ik nog steeds ontzettend interessant. De dynamiek binnen de branche past bij mij, dus ik ben nooit meer weggegaan.

In mijn loopbaan heb ik bijna alle functies binnen een deurwaarderskantoor doorlopen, van postverwerking tot incassomedewerker voor verschillende opdrachtgevers. Uiteindelijk heb ik ook de deurwaardersopleiding gevolgd, vooral vanwege het juridische deel van de studie. Na het afstuderen ben ik een paar jaar als gerechtsdeurwaarder de weg op gegaan. Uiteindelijk ben ik richting een leidinggevende rol gegaan, omdat ik merkte dat mijn kracht ligt in het coachen en ontwikkelen van mensen, naast het behalen van resultaat.”

Op welke stap in je loopbaan kijk je met de meeste trots terug?

“Zonder twijfel het moment dat ik gerechtsdeurwaarder werd met mijn eigen standplaats in Amsterdam. Dat was in 2016 en een bijzondere mijlpaal. Het traject ernaartoe, inclusief het schrijven van een ondernemersplan en het nadenken over alle verantwoordelijkheden van het ambt, was enorm leerzaam. Het beëdigd worden was een erkenning van al die inzet. Extra bijzonder vond ik dat er destijds nog maar weinig vrouwelijke gerechtsdeurwaarders waren, waardoor het ook een rolmodelaspect had. Daar ben ik nog steeds trots op.”

Wat doe je nu binnen jouw team?

“Samen met een collega coach ik ons team van 24 collega’s. We kijken samen hoe we met elkaar onze doelen kunnen behalen, voor de week, de maand en het jaar. Maar minstens zo belangrijk vind ik het om mensen te helpen groeien: te ontdekken waar ze blij van worden en hoe ze zich verder kunnen ontwikkelen. Het geeft me echt energie en voldoening om te zien dat iemand stappen zet vanuit een advies of opleiding die we hebben besproken. Dan merk je dat je niet alleen aan bedrijfsdoelen werkt, maar ook echt impact hebt op iemands persoonlijke ontwikkeling.”

Waar werkt jouw team precies aan?

“Wij zijn verantwoordelijk voor de incasso van alle zorgverzekeraars waar we voor werken. Alle afspraken vertalen we naar werkbare processen en instructies.

Het team is verantwoordelijk voor zowel de minnelijke als de gerechtelijke dossiers. Daar hoort van alles bij zoals agendabehandeling, postverwerking, telefoongesprekken en dagvaardingen aanmaken. Dit doen we door goed oog te houden voor de situatie van de debiteurklant. Wat kunnen we binnen de mogelijkheden doen om iemand te helpen?

Hoe houden jullie de energie en betrokkenheid binnen het team hoog?

“Dat doen we op verschillende manieren. Een aantal keer per jaar organiseren we een teambuildingsactiviteit, waarin we kijken hoe we beter kunnen samenwerken en wat iedereen nodig heeft om met plezier te werken. Daarnaast hebben we maandelijks 1 op 1 coachingsgesprekken, waarin we bespreken waar iemand energie van krijgt en wat juist energie kost.

Elke week starten we met een weekstart waarin we samen terugblikken en vooruitkijken: wat ging goed, wat kan beter, waar kunnen we elkaar helpen? Het is belangrijk om aandacht te besteden aan successen. Het is makkelijk om te focussen op wat niet goed gaat, maar we vinden het net zo belangrijk om stil te staan bij wat wél goed gaat. Dat versterkt de motivatie en teamspirit.”

Waar haal je zelf energie uit buiten het werk?

“Ik krijg ontzettend veel energie van sociaal contact. Festivals, feestjes en etentjes maken het leven gezellig en leuk. Contact met mensen vind ik heel waardevol. Ik ben nieuwsgierig naar wat anderen bezighoudt, praat graag over serieuze onderwerpen, maar ik hou ook van veel lachen en luchtige momenten. In mijn vrije tijd ben ik graag buiten om te wandelen, of dat nu in het bos of op het strand is. Als ik tijd heb, ga ik graag hardlopen, al schiet dat er weleens bij in. Daarnaast ben ik dol op lekker eten: barbecueën, uit eten gaan… gewoon die gezellige momenten samen.

Het klinkt misschien cliché, maar ik denk altijd: je leeft maar één keer, dus je kunt er maar beter iets moois van maken.”

Waarom werk je graag bij Syncasso?

“Bij Syncasso krijg ik de ruimte om mijn team te ontwikkelen en tegelijkertijd bij te dragen aan resultaat en klanttevredenheid. Het is een plek waar je professioneel kunt groeien, maar waar ook oog is voor de mens achter de functie. Die combinatie van uitdaging, verantwoordelijkheid en collegialiteit maakt dat ik met plezier naar mijn werk ga.”

Door Petronella Stockmann, relatiemanager bij Syncasso en gespecialiseerd in het verbeteren van incassoprocessen door strategische samenwerking en datagedreven aanpak.

Als relatiemanager bij Syncasso werk ik dagelijks met opdrachtgevers die hun incassoresultaten willen verbeteren. Vaak zie ik dat organisaties helder hebben wat zij willen bereiken, maar zoeken naar de meest effectieve manier om dit doel te realiseren. Daarbij komt het voor dat richting, prioriteiten en dagelijkse uitvoering nog onvoldoende met elkaar verbonden zijn.

Richting bepalen

De kern van onze aanpak ligt in het expliciet maken van gezamenlijke doelen en gewenste resultaten. Voorafgaand en tijdens de samenwerking, of een verbeterproject, bepalen we samen met de klant welk organisatiedoel op langere termijn centraal staat en welke prioriteiten daaruit volgen. Vanuit dit vertrekpunt selecteren we de verbeterinitiatieven met de grootste impact en maken we de voortgang meetbaar in concrete resultaten en KPI’s. Ik werk hierbij volgens Lean-principes om de brug te slaan tussen strategie en dagelijkse uitvoering. Passende stuurinstrumenten kunnen daarbij helpen om doelen, acties en resultaten helder met elkaar te verbinden.

Onze aanpak

Bij elke klant sluiten we aan op de behoefte en manier waarop projecten worden ingericht. Daarbij werken we volgens een vaste verbetercyclus:

• Inventariseren van de beoogde verbetering, doelstellingen of te verhogen KPI’s
• Analyseren van het huidige proces en inzichtelijk maken van knel- en verbeterpunten
• Uitvoeren van gerichte acties die leiden tot betere resultaten of hogere KPI’s
• Evalueren van de uitgevoerde acties en gerealiseerde verbeteringen
• Terugkoppelen en bijsturen in gezamenlijk overleg.

Op deze manier werken we samen structureel aan het verbeteren van resultaten en het vergroten van duurzame groei.

In de praktijk

Bij een van mijn opdrachtgevers zetten we de X-matrix in om het incassoresultaat structureel te verhogen. Daarin startten we vanuit het hoofddoel om procedures te verbeteren zodat meer vorderingen kunnen worden geïncasseerd met minder inspanning. Dit hebben we in de praktijk in drie concrete projecten kunnen concretiseren.

Klanttevredenheid

We begonnen met een uitgebreid onderzoek naar klanttevredenheid. Wat ervaarden zij in het contact? Waar liepen ze vast en wat kon beter. De uitkomsten waren waardevol. Het onderzoek bracht concrete verbeterpunten in kaart: van onduidelijke communicatie tot lange wachttijden. Deze inzichten konden we vertalen naar verbeterpunten waardoor meer grip ontstond op het incassoproces.

Optimalisatie van de Customer journey

Het tweede project richtte zich op de customer journey. Daarbij keken we vooral naar incasso als onderdeel van die klantreis. We zagen dat het bedrijf op verschillende momenten in de klantreis contact zocht, zonder dat dit resulteerde in contact met de klant. Vooral bij langlopende dossiers zonder geldstroom ontstond frustratie, bij de debiteurklant én bij de organisatie. Daarom kozen we voor een gerichte aanpak: we analyseerden specifiek de pijnpunten van klanten met langlopende dossiers zonder geldstroom. Door voor deze groep een vernieuwde, gesegmenteerde aanpak toe te passen, konden we doorlooptijd verkorten en debiteurklanttevredenheid verhogen.

Schuldhulpverlening

Niet elke klant kan betalen, hoe goed het proces ook is ingericht. Daarom startten we als derde project bij de opdrachtgever een samenwerking met Nieuw Vaarwater – een organisatie die Rotterdammers helpt met het aanpakken van geldproblemen. Samen met hen konden we Rotterdammers met financiële problemen actief doorverwezen naar schuldhulpverlening. Zo kregen zij begeleiding, advies en ondersteuning. Deze samenwerking vraagt om vertrouwen en goede afstemming tussen de betrokken organisaties. Het resultaat was daarentegen groot: debiteurklanten kregen weer grip op hun financiën waardoor schulden minder opliepen en dossiers duurzaam konden worden gesloten. Voor mij laat dit zien dat maatschappelijk verantwoord incasseren en resultaat behalen prima samen kunnen gaan.

Waarom deze aanpak werkt

Deze aanpak droeg bij de opdrachtgever bij aan transparantie en focus. Iedereen in het team kent het doel en ziet hoe hun werk daaraan bijdraagt. We kunnen niet alles tegelijk doen, dus kiezen we bewust voor de projecten met de meeste impact. Maar het allerbelangrijkste van deze aanpak is de samenwerking. Alle betrokkenen – van operationeel medewerkers tot management – zitten op één pagina. We spreken dezelfde taal: doelen, succesindicatoren en concrete acties. Dit voorkomt versnippering en zorgt dat iedereen in dezelfde richting trekt.

Concreet leidt dit tot: snellere doorlooptijden doordat dossiers efficiënter worden afgehandeld, hogere klanttevredenheid door duidelijke communicatie en betere contactmomenten, en structureel hogere incassoresultaten doordat verbeteringen duurzaam worden doorgevoerd.

Mijn rol als verbinder

Als relatiemanager van Syncasso zie ik mezelf als een verbinder in dit proces. Ik help organisaties niet alleen bij het kiezen van het passende instrument maar draag bij aan de toepassing in de organisatie. Door maandelijkse rapportages, het monitoren van KPI’s en het organiseren van evaluatiesessies help ik focus te bewaren. Wat ik zie is dat teams groeien in hun samenwerking. Wanneer iedereen begrijpt waarom bepaalde keuzes worden gemaakt en hoe hun werk bijdraagt aan het grotere geheel, ontstaat er betrokkenheid. En betrokken teams leveren nu eenmaal betere resultaten. De X-matrix is daarin meer dan een strategisch hulpmiddel – het is een manier van werken die teams dichter bij elkaar brengt en organisaties helpt om hun doelen daadwerkelijk te bereiken. Bij de opdrachtgever waar we deze aanpak hebben ingezet, zien we niet alleen betere incassoresultaten, maar ook meer samenwerking en duidelijkheid in de organisatie.

Benieuwd hoe Syncasso uw incassoresultaten kan verbeteren? Dan ga ik graag met u in gesprek.

Al sinds 2006 werkt Patrick Hamer aan de ontwikkeling van ons softwarepakket, de software waar Syncasso op draait. Hoewel hij officieel met pensioen is, blijft hij actief betrokken. In dit interview deelt Patrick zijn verhaal: over zijn loopbaan, de kracht van zelfstandig werken en zijn liefde voor reizen. Neem een momentje en lees zijn inspirerende verhaal.

Wat is je achtergrond en hoe ben je bij Syncasso terechtgekomen?

Mijn achtergrond ligt in de ICT. Ik ben ooit begonnen als programmeur, doorgegroeid naar informatie analist en project manager en ben daarna via een softwarebureau terechtgekomen bij een bedrijf dat software maakte voor deurwaarderskantoren. Toen mijn contract daar niet werd verlengd, kwam ik via via in aanraking met Syncasso om te helpen met de dataconversie naar een nieuw systeem. Dat heb ik gedaan, en uiteindelijk ben ik in augustus 2006 in dienst gekomen. Sindsdien werk ik aan het onderhoud en de uitbreiding van het softwarepakket.

Wat doe je precies bij Syncasso?

Ik doe het onderhoud en de doorontwikkeling van het softwarepakket dat we gebruiken binnen het bedrijf. Dat betekent dat ik dagelijks bezig ben met het oplossen van bugs, het doorvoeren van verbeteringen en het implementeren van nieuwe functionaliteiten op basis van gebruikerswensen.

Mijn werk begint vaak met het bekijken van meldingen in het systeem waarin gebruikers problemen of verzoeken registreren. Kleine aanpassingen pak ik direct op, grotere zaken werk ik eerst uit in een functioneel ontwerp. Vervolgens ontwikkel ik de oplossing in de software, test deze grondig, beschrijf de wijzigingen, verbeteringen, of nieuwe functies die zijn doorgevoerd, leg dit vast en draag het over aan de acceptatieomgeving.

Wat ik mooi vind aan mijn werk is dat ik het hele proces van A tot Z zelf kan doen: van het eerste gebruikersverzoek tot de uiteindelijke implementatie. Dat geeft veel voldoening. Ik werk grotendeels zelfstandig, maar overleg regelmatig met twee collega’s van de leverancier van het softwarepakket. Zij ondersteunen bij complexere technische vraagstukken of nemen het over als ik er niet ben.

Hoewel ik officieel met pensioen ben, werk ik nog twee dagen per week. Dat doe ik met plezier. Het houdt me scherp en betrokken, en ik vind het fijn om nog een bijdrage te kunnen leveren.

Wat doe je graag in je vrije tijd?

Ik heb veel hobby’s. Ik golf met vrienden, fiets op een elektrische racefiets, zwem wekelijks, en ben teamleider van een jeugd voetbalteam. Daarnaast reis ik graag – ik ben net terug uit Vietnam en Cambodja – en heb inmiddels 56 landen bezocht, zelfs Antarctica. Ook volg ik Spaanse les en speel ik piano. Eigenlijk vind ik te veel dingen leuk en is er te weinig tijd om alles te doen. Ik heb mezelf na een operatie beloofd om weer bergen te beklimmen met mijn elektrische racefiets. Dus ik ga binnenkort naar de Alpen. Ook ben ik een echte muziekliefhebber. Van klassiek tot rock, zolang het maar geen heavy metal of moderne rap is. Ik combineer concerten vaak met een stedentrip.

Patrick sluit het interview af met zijn levensmotto:

“Wacht niet met genieten tot later, want als later eerder komt, ben je te laat.”

Door Pieter Bas Vermeulen, gerechtsdeurwaarder en Social Impact Manager bij Syncasso

Het klinkt vanzelfsprekend: kinderen sluit je nooit af van drinkwater. Water is een basisrecht. In de praktijk blijkt echter dat het soms moeilijk is om dit recht te waarborgen, omdat er verschillende verantwoordelijkheden en afwegingen spelen. Drinkwaterbedrijven hebben namelijk niet alleen oog voor sociale situaties, maar dragen tegelijkertijd ook verantwoordelijkheid voor een betrouwbare en betaalbare drinkwatervoorziening voor iedereen.

De norm is helder, de uitvoering niet

Op 19 maart 2024 oordeelde het Gerechtshof in Den Haag dat de Nederlandse Staat en twee drinkwaterbedrijven onrechtmatig handelen wanneer zij niet alles doen wat redelijkerwijs mogelijk is om te voorkomen dat minderjarige kinderen onvoldoende toegang hebben tot drinkwater. Met deze uitspraak is de norm helder geformuleerd: kinderen mogen niet de dupe worden van afsluiting.

De uitspraak laat echter open hoe deze verantwoordelijkheid er in de dagelijkse uitvoeringspraktijk uitziet. Juist daar ontstaat namelijk een spanningsveld. En dat spanningsveld zien wij terug in onze dagelijkse praktijk: dossiers met een betaalvonnis en zonder oplossing. De betalingsachterstand loopt op, terwijl hulp wordt geweigerd.

Het informatiedilemma voor en achter de voordeur

De complexiteit begint al bij de vraag: wie weet eigenlijk of er kinderen in huis wonen? In de praktijk kunnen drinkwaterbedrijven, zonder tussenkomst van een gerechtsdeurwaarder, zelf overgaan tot afsluiting van de watervoorziening ‘voor de voordeur’. In deze fase beschikken zij niet over toegang tot de Basisregistratie Personen (BRP). Daardoor kunnen zij niet vaststellen of er minderjarige kinderen in het huishouden wonen. Monteurs moeten ter plaatse afgaan op indirecte signalen, zoals kinderfietsjes in de tuin of schoentjes in de gang. Deze werkwijze berust dus noodgedwongen op aannames.

Die onzekerheid is anders in de situatie waarin een afsluiting plaatsvindt ‘achter de voordeur’, na het doorlopen van een gerechtelijk traject. In dat geval is het dossier overgedragen aan een gerechtsdeurwaarder. De gerechtsdeurwaarder heeft wél toegang tot de BRP en kan vooraf vaststellen of op het adres minderjarige kinderen staan ingeschreven. Daarmee ligt de informatiepositie wezenlijk anders dan bij afsluiting door het drinkwaterbedrijf zelf.

Drinkwaterbedrijven signaleren dat het argument “er zijn kinderen in huis” soms wordt aangevoerd om betaling te ontwijken, ook wanneer dit niet overeenkomt met de feitelijke situatie. Dit zet het systeem onder druk.

Dat deze spanning niet theoretisch is, blijkt ook uit internationaal onderzoek. Zo liet onderzoek van Regioplan in 2024 zien dat in Frankrijk de invoering van een afsluitverbod een negatief effect had op het betaalgedrag: het aantal wanbetalingen verdrievoudigde na invoering van het verbod. Dit onderstreept dat het beschermen van kwetsbare huishoudens onlosmakelijk samenhangt met de vraag hoe verantwoordelijkheden, bevoegdheden en informatiepositie in de uitvoeringspraktijk zijn verdeeld.

Sociale incasso: wel ingezet, niet altijd effectief

Waterbedrijven en haar incassopartners zetten in op sociale incasso om afsluiting te voorkomen. Klanten worden meerdere keren via verschillende kanalen benaderd – met minstens één persoonlijk contactmoment – aan de deur en telefoon. Ook gemeenten en schuldhulpverlening worden vroeg betrokken.

In veel gevallen is het niet betalen van een waterrekening simpelweg een kwestie van vergeten te betalen. Het merendeel van deze dossiers wordt in de minnelijke fase opgelost. Maar er blijft een groep over. Juist daar start een spanningsveld: niemand wil drinkwater afsluiten, zeker niet als er kinderen in het spel zijn, maar in de praktijk bleek voor een bepaalde groep een (dreigende) waterafsluiting in het verleden vaak het enige effectieve middel om betaling af te dwingen of acceptatie van een hulpaanbod te bewerkstelligen.

Bij geen oplossing tijdens de minnelijk fase wordt voor gezinnen nu ingezet op het verkrijgen van een betaalvonnis. In veel gevallen komt er dan alsnog een oplossing, maar niet altijd. En daar begint de impasse die wij als gerechtsdeurwaarder dagelijks zien: er is een vonnis, maar geen oplossing. De schuldopbouw loopt door, betalingen blijven uit, contactmomenten en hulpaanbod sortéren geen effect. Deze hardnekkige gevallen vormen gelukkig een uitzondering binnen het totale aantal dossiers, maar het is wel een groeiende groep.

Wat ontbreekt, is een duidelijke escalatieroute voor situaties waarin ouders geen hulp willen accepteren.

Kanarie in de kolenmijn

Achter een langdurige betalingsachterstand kan een complexe samenloop van financiële, sociale en emotionele problemen schuilgaan. Zeker bij waterdossiers die in een gerechtelijk traject terecht zijn gekomen. Wat op het eerste gezicht een eenvoudig probleem lijkt, blijkt in deze gevallen vaak een signaal van ernstige geldzorgen, zeker wanneer er kinderen in het huishouden wonen.

Zoals de kanarie in de kolenmijn vroeger waarschuwde voor levensgevaarlijke en giftige gassen, zo kan het langdurig niet betalen van waterrekeningen wijzen op sluimerende en ernstige schuldenproblemen achter de voordeur.

De gemeente doet wat ze kan, maar komt niet verder

Om te zorgen dat deze problemen niet onopgemerkt blijven, zijn waterbedrijven wettelijk verplicht achterstanden bij de gemeente te melden. Dit stelt gemeenten in staat om snel contact te zoeken en passende ondersteuning aan te bieden, zodat betalingsproblemen kunnen worden aangepakt voordat ze escaleren. Gemeenten koppelen daarbij ook terug aan het waterbedrijf wanneer zij een huishouden niet kunnen bereiken of wanneer iemand expliciet geen hulp wil ontvangen.

Maar wat als een gezin pertinent weigert? En geen hulp accepteert? Wanneer drinkwaterbedrijven, de incassopartijen én de gemeente meerdere keren hulp aanbieden maar mensen structureel weigeren mee te werken, zien wij dat het traject stagneert. De schuld blijft oplopen en er is geen oplossing in zicht. Het vonnis ligt er, de betalingsverplichting staat vast, maar er gebeurt niets. En ondertussen groeit de financiële ellende achter de voordeur.

Wat dan? Gedwongen schuldenbewind als ultiem redmiddel?

In die uiterste gevallen, wanneer alle andere wegen zijn bewandeld en ouders weigeren hulp te accepteren terwijl de schulden oplopen, ontbreekt een duidelijke escalatieroute. Wat ontbreekt is een instrument dat ingrijpt in het belang van het gezin zelf.

Dat instrument bestaat wel, maar is relatief onbekend: gedwongen schuldenbewind. Dit middel biedt gemeenten de mogelijkheid om in te grijpen wanneer de situatie vastloopt. Het college van burgemeester en wethouders kan een verzoek tot schuldenbewind indienen bij de rechtbank, zonder dat instemming van de schuldenaar nodig is. Een bewindvoerder kan vervolgens de financiën stabiliseren en verdere escalatie voorkomen.

Het is een heftige maatregel. Maar voor gezinnen die vastzitten in destructief financieel gedrag, waarbij kinderen indirect de dupe worden van oplopende schulden en toenemende spanning, kan dit de enige uitkomst zijn. Gedwongen schuldenbewind brengt rust, structuur en perspectief – juist voor die gezinnen die dat zelf niet meer kunnen organiseren.

Deze escalatieroute voorkomt dat schulden onbeperkt blijven oplopen terwijl een gezin wegzakt in financiële chaos. Het is niet de eerste keuze, maar wel een verantwoorde keuze wanneer alle andere opties zijn uitgeput.

Water is een recht, maar ook een verantwoordelijkheid

De betaalbaarheid van drinkwater, het recht voor kinderen op toegang tot drinkwater én de verantwoordelijkheid voor ouders om hun rekeningen te betalen – of als dat niet meer lukt: hulp te accepteren – zijn geen tegenstellingen. Het zijn onderdelen van één en dezelfde verantwoordelijkheid.

Wanneer die verantwoordelijkheid niet wordt genomen, is het aan de samenleving om in te grijpen. Niet om te straffen, maar om te beschermen. Ook – of juist – als dat heftig is.

In onze maandelijkse interviewserie “De koffiepauze” laten we u kennismaken met de mensen achter Syncasso. Wie zijn zij? Wat drijft hen in hun werk? En wat doen ze graag buiten kantoortijd?

Deze maand spreken we met Robert. Zijn loopbaan bij Syncasso begon als jurist, bracht hem via het werk als deurwaarder naar zijn huidige rol als fulltime opleider. In dit interview vertelt Robert over zijn passie voor opleiden, de kracht van blijven ontwikkelen en waarom hij na, 29 jaar, nog steeds met plezier bij Syncasso werkt. Ook buiten het werk zit hij niet stil: van koken voor vrienden tot windsurfen en boksen. Lees mee tijdens je koffiepauze!

Wie ben je en wat doe je?

Ik ben Robert, en ik werk inmiddels 29 jaar bij Syncasso en haar rechtsvoorgangers. Ik ben begonnen als jurist: dossiers behandelen en procedures voeren. Na twee jaar rondde ik ook de deurwaardersopleiding af, en ging ik de weg op. In eerste instantie combineerde ik dat met het bijwonen en voeren van procedures, maar uiteindelijk heb ik er toen voor gekozen om me te richten op het werk buiten, als deurwaarder.

Dat heb ik zo’n 25 jaar gedaan. Ik ben altijd geïnteresseerd geweest in het stimuleren van goede resultaten en in het uitleggen van zaken. Ongeveer zes jaar geleden kreeg ik de kans om me bij het opleidingsprogramma aan te sluiten. Eerst één dag per week, inmiddels is dat uitgebreid naar fulltime.

Hoe komt het dat je al zo lang voor Syncasso werkt?

Omdat je bij Syncasso kansen krijgt. Het werk is ook divers. Het incasso- en deurwaarderswerk voor verschillende overheid en corporate klanten – biedt allerlei nieuwe kansen en mogelijkheden. Dat is altijd zo geweest bij Syncasso, en daarom blijft het voor mij uitdagend en boeiend.

Wat doe je nu als opleider?

We werken op veel verschillende terreinen. Ons HR-teamplan is gebaseerd op het businessplan van Syncasso. We richten ons sterk op de praktijk, bijvoorbeeld op het onboarden van nieuwe collega’s. Voor de eerste zes maanden dat mensen in dienst zijn, zorgen we voor een verdiepende onboarding. Dat doen we samen met praktijkcoaches.

Daarnaast ontwikkelen we leerpaden in het kader van ons functiehuis. Dat betekent dat als je binnen je functie wilt groeien, of naar een andere functie toe wilt, we je daarbij ondersteunen. Samen met het team werken we hier hard aan. De onboarding en de leerpaden zijn belangrijke en zichtbare pijlers van ons werk.

Wanneer is voor jou een werkdag geslaagd?

Als ik verschillende dingen heb kunnen doen: bijvoorbeeld werken aan projecten, maar ook als ik merk dat ik bij mensen een verschil heb kunnen maken. Dat kan zijn door ze te motiveren, of doordat zij bepaalde resultaten halen. Ook als we onderdelen uit ons teamplan realiseren, geeft me dat voldoening.

Maar het kan ook iets kleins zijn, zoals een leuk gesprek met een collega waar ik veel energie van krijg. Zoals dit interview bijvoorbeeld – dat is ook leuk!

Waar hoop je over een paar jaar bij Syncasso mee bezig te zijn?

Ik hoop dat we de leerpaden hebben doorontwikkeld. Dat ik mee mag blijven denken over de strategie op het gebied van opleiden.

Daarnaast wil ik blijven bijdragen aan het implementeren van nieuwe ontwikkelingen op het gebied van incasso én leren en ontwikkelen. Dat blijft een heel belangrijk thema. Zolang we voorop kunnen blijven lopen binnen de branche, ben ik daar graag onderdeel van. Ik denk dat ik daar de komende jaren nog volop mee vooruit kan.

Wat doe je graag buiten je werk?

Ik ben graag met mensen, bijvoorbeeld door te koken voor familie en vrienden. Eten verbindt, dat vind ik mooi. Daarnaast sport ik graag. Ik doe verschillende sporten om ook verschillende soorten mensen te ontmoeten. Dat varieert van windsurfen tot bokstraining, conditietraining en badminton.

Elke sport trekt weer een ander type mens aan, en dat zorgt ervoor dat ik mijn vrienden- en kennissenkring op een leuke manier kan uitbreiden. Daar krijg ik veel energie van. En daarna weer lekker eten, dat hoort er ook bij!

Hogeschool Utrecht over de samenwerking met Syncasso

Wanneer studenten financiële problemen krijgen, wil Hogeschool Utrecht (HU) dat zo zorgvuldig mogelijk oplossen. Manager Financial Services Rianne Oostwoud Wijdenes ziet dagelijks hoe belangrijk dat is. Zij vertelt over haar visie en over de samenwerking met Syncasso.

“We willen studenten helpen, niet verder onder druk zetten”

Rianne werkt nu ruim negen maanden bij HU. Haar afdeling bewaakt het financiële proces rondom collegegeld, van inschrijving tot betaling. Ze komt zelf uit de commerciële wereld, en merkte meteen het verschil: “Bij HU kijken we eerst naar de mens achter de rekening. Studenten moeten kunnen studeren. Als er problemen ontstaan, wil je dat fatsoenlijk oplossen. Niet verzwaren.” Die overtuiging vraagt volgens haar ook iets van een incassopartner.

Waarom HU voor Syncasso koos

Vier jaar geleden schreef HU een aanbesteding uit. “Syncasso sprong er in het aanbestedingsproces uit door de nadruk die zij zelf leggen op maatschappelijk verantwoord incasseren. Dat sloot heel goed aan op onze manier van werken. We wilden een partner die onze toon begrijpt en voortzet.”

Samenwerken met Syncasso

“We werken goed samen. Als er in een dossier iets bijzonders speelt, neemt Syncasso contact op. We kijken dan samen wat passend is. Dat vind ik belangrijk: er is aandacht, er wordt meegekeken, met empathie.” Ook over de dagelijkse praktijk is Rianne tevreden: “Wat we afspreken, gebeurt. Dossiers worden opgepakt, vragen worden snel beantwoord. Dat klinkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet altijd.”

Financiële stress onder studenten groeit

HU ziet de financiële druk onder studenten toenemen. “Waar een betalingsprobleem vroeger vaak pas halverwege het jaar ontstond, zien we nu dat de eerste incasso al vaker mislukt. Studenten vragen steeds vaker en eerder om een betaalregeling. Dat is zorgelijk,” legt Rianne uit. Volgens haar speelt het complexere financiële landschap een grote rol: “Voor jongeren is het tegenwoordig heel makkelijk om geld uit te geven dat ze nog niet hebben – buy now, pay later is daar een goed voorbeeld van.”

De hogeschool heeft een financiële hulpdesk waar studenten met vragen of zorgen terechtkunnen. Rianne ziet echter kansen om de ondersteuning nog beter te maken: “Ons doel is dat studenten vanaf het moment dat ze een eerste aanmaning ontvangen, direct naar een centrale plek kunnen waar ze eenvoudig verder geholpen worden. Zo kunnen ze meteen de juiste ondersteuning krijgen.

Wat volgens HU werkt

Voor Rianne draait een goede samenwerking om een gedeelde visie op zorgvuldigheid en een mensgerichte benadering. Duidelijke afspraken en consequente uitvoering zijn daarbij belangrijk, net als oog hebben voor de situatie waarin studenten zich bevinden.

Rianne waardeert dat Syncasso actief meedenkt over schuldhulp en communicatie:

Na jarenlange ervaring in incasso en als teamleider, koos Rilana voor een nieuwe richting: HR. Inmiddels adviseert ze leidinggevenden, voert ze sollicitatiegesprekken en draagt ze bij aan het werkplezier binnen Syncasso. In dit interview lees je hoe ze haar loopbaan vormgaf, waarom ze trots is op haar groei én wat haar vrije tijd met paarden haar brengt. Een inspirerend verhaal voor tijdens je koffiepauze!

Wat is je functie bij Syncasso?

Ik ben HR-adviseur bij Syncasso en dat doe ik nu zo’n 2,5 jaar. In totaal werk ik al bijna 15 jaar binnen de organisatie. Ik begon ooit als huurincassomedewerker, daarna groeide ik door naar de rol van teamleider, en een paar jaar geleden maakte ik de overstap naar het HR-team.

Waarom maakte je de switch naar HR?

Ik was teamleider van de klantgroep Huur en begon me af te vragen welke vervolgstap ik in mijn loopbaan bij Syncasso nog kon zetten. Ik vond het werken met mensen en het faciliteren van processen heel fijn, HR sprak me daarom erg aan. Toen er een vacature vrijkwam, gaf ik aan dat ik interesse had. Maar ik had nog geen juiste opleiding, dus ben ik HBO Human Resource Management in deeltijd gaan doen. In het derde jaar van mijn studie heb ik de overstap gemaakt naar het HR-team. Vorig jaar studeerde ik af!

Wat maakt voor jou een werkdag geslaagd?

Een werkdag is voor mij geslaagd als de dingen die gedaan moeten worden ook echt gedaan zijn. Maar vooral ook als ik goede gesprekken heb gehad met leidinggevenden, waarin ik hen heb kunnen adviseren of een duwtje in de juiste richting heb kunnen geven. Ook het contact met collega’s en de afwisseling in mijn werk – van gesprekken tot beleid schrijven – maken mijn werkdag waardevol.

Als je een dag van functie mocht ruilen, welke functie zou je dan kiezen?

Dat vind ik een lastige vraag. Ik denk dat ik al de leukste functie heb! Maar als ik dan toch moet kiezen, zou ik een dagje deurwaarder willen zijn. Omdat het onze core business is.

Hoe bereid jij je voor op een sollicitatiegesprek met een kandidaat?

We krijgen sollicitaties binnen via www.werkenbijsyncasso.nl of via Indeed. Ik bekijk de cv’s, geef een advies aan de leidinggevende en plan de gesprekken in. Ik vind het belangrijk dat kandidaten zich op hun gemak voelen, dus ik hou niet van een standaard vragenvuur. Ik leg ook veel uit over Syncasso en de functie. En toets hun nieuwsgierigheid en motivatie. Vooraf bel ik kandidaten altijd even op. Ook de terugkoppeling doe ik altijd telefonisch. Dat vind ik persoonlijker.

Wat doe je het liefst in je vrije tijd?

Het liefst ben ik bij mijn paard Elixer. Daar ben ik drie à vier keer per week mee bezig. Vroeger was ik fanatiek in de sport, nu vind ik het vooral leuk om thuis te trainen en af en toe lekker het bos in te gaan. Daarnaast breng ik graag tijd door met mijn gezin – mijn man en mijn zoon van 13 – en met vriendinnen. Met mooi weer gaan we graag het water op om te suppen. Ik hou ervan om lekker druk bezig te zijn!

Na meer dan twintig jaar inzet in de incasso- en deurwaarderswereld neemt Paul Otter afscheid van Syncasso om te gaan genieten van zijn welverdiende pensioen. Een bijzonder moment, want Paul laat een indrukwekkende én inspirerende loopbaan achter.

Zijn carrière begon in 1981 bij het politiekorps in Amsterdam. Tien jaar later maakte hij de overstap naar het vak van gerechtsdeurwaarder en in 2001 startte hij als mede-eigenaar en algemeen directeur van Incassade Deurwaarders en Incasso. Na de fusie van Incassade met Groenewegen en Partners ontstond in 2015 Syncasso. Paul zette zich de afgelopen tien jaar vol energie in voor begrijpelijke incassocommunicatie, financiële educatie en duurzame betaaloplossingen. Als een echte bruggenbouwer tussen praktijk en beleid en als creatieve social designer heeft hij verschillende vernieuwende ideeën vormgegeven. Zoals ‘Meedelen in Beslag’, dat in 2024 werd bekroond met de Credit Management Innovation Award.

Paul zet zich in voor toegankelijkere incassocommunicatie voor mensen die moeite hebben met lezen en schrijven, wat hem de titel Taalheld opleverde. Als gastdocent bij stichting LEF weet Paul studenten te raken met praktische geldlessen en eerlijke verhalen uit de praktijk. Ook bracht hij verschillende partijen samen om financiële educatie nog beter op de kaart te zetten. Diezelfde creatieve blik brengt hij ook in bij samenwerkingen met verschillende Hogescholen en Universiteiten, waar hij baanbrekende onderzoeken begeleidde, gericht op vernieuwing van het incassosysteem en het duurzaam oplossen van betalingsachterstanden. Als graag geziene gast op congressen en aan tafel werkt hij actief samen met partijen binnen schuldhulp, zoals de NVVK, de Nederlandse kredietbank en gemeentelijke schuldhulporganisaties.

Paul, dank je wel voor je gedrevenheid, je humor en je betrokkenheid. Je hebt een blijvende bijdrage geleverd aan Syncasso en aan de bredere incassowereld. Geniet van je pensioen!

Lees hier zijn afscheidsblog.

Na 35 mooie jaren in de wereld van incasso, schuldhulp en rechtspraak ga ik in 2026 met vroeg pensioen. Een bijzondere stap, want deze sector is niet zomaar een werkveld – het is een vakgebied waarin betrokken mensen dagelijks werken aan eerlijke oplossingen voor lastige situaties.

Als ik terugkijk op de afgelopen 35 jaar, zie ik een sector die enorm is gegroeid. Waar we vroeger met papieren aktiekaarten, telefoontjes en baliebezoek werkten, doen we dat nu in een digitale en sterk gespecialiseerde omgeving, met professionals in elke schakel van de keten.

We komen elkaar tegen rondom die ene centrale persoon: de burger (of het bedrijf) met schulden. Én daar ligt onze gezamenlijke uitdaging. We moeten samenwerken. Alleen met goede samenwerking bereiken we duurzame oplossingen. En eerlijk is eerlijk: dat samenwerken kan nog beter. Soms zitten we elkaar in de weg, frustreren we elkaars processen of missen we net dat stukje informatie dat alles makkelijker zou maken.

Gelukkig zijn er de afgelopen jaren mooie stappen gezet. Het VISH, het landelijke systeem voor het vastleggen van schuldhulptrajecten, geeft gerechtsdeurwaarders inzicht in wie al schuldhulp ontvangt. En met het schuldenregister dat er hopelijk snel komt, komt er eindelijk zicht op situaties waarin de schulden zo hoog zijn dat er geen betalingscapaciteit meer is. Dat is echte vooruitgang. We bewegen de goede kant op.

Maar, en er is altijd een maar, .. het moet nog beter.
Moet, omdat het vaak gaat om mensen die het zelf niet kunnen oplossen en die kwetsbaar zijn.
Moet, omdat wij de professionals zijn die weten waar het beter kan én beter móet.

Mijn oproep aan collega’s, medeprofessionals, uit welke hoek van de keten dan ook, bewindvoering, schuldhulp, incasso of deurwaarder, is simpel: Blijf onderzoeken. Blijf samenwerken.

Durf te leren en durf vooral te verbinden. Verbetering gaat nu eenmaal met vallen en opstaan. Met pilots die slagen, maar ook met experimenten die mislukken. En dat is helemaal niet erg. Elke grote ontwikkeling, elke ontdekking, is geboren uit een stapel mislukkingen. Dus: zoek elkaar op, onderzoek en verbeter!

Ik draag het stokje over met een gerust hart. Wetende dat er een nieuwe generatie klaarstaat die dit vak met net zoveel passie en professionaliteit voortzet.

Dank aan iedereen met wie ik de afgelopen decennia heb mogen werken, leren en lachen. Het was me een waar genoegen. En heb je een leuk project waarin ik kan meedenken of helpen? Mail me gerust – ik denk graag mee!

Paul Otter
Social designer en gerechtsdeurwaarder bij Syncasso (nog even)